เพราะรุว่าที่ทุกคนเข้ามา ก๊เพราะว่าเปนห่วง ถ้าไม่ห่วงก๊คงไม่มา

ขอบคุนจิงๆจากใจอิ่กที

ต่อไปนี้ ก๊คงจะได้เจอกานคุยกาน เมื่อ พบกาน เพราะจะไม่เล่นอ่ะรายทั้งนั้น

ไม่ช่ายปิดกั้นตัวเอง แค่เหนื่อยมากจิงๆ

คัยมีอ่ะรายก๊มาเม้นแปะไว้ ได้ทั้งในได แร๊ะก๊ในฮิ เพราะยังไง ก๊คงเข้ามาเช็คบ้างแหล่ะ

ไม่ได้หายไปไหน ที่ไม่อยากมาเล่นก๊เพราะกัวจะทัมจัยไม่ได้ ที่จะต้องไปยุ่งเรื่องของเค๊า ที่ไม่อยากหั้ยยุ่ง กัวเค๊าโกด กว่านี้ กัวเค๊าเกลียด กว่านี้ กัวว่าจะไม่มีโอกาสกลับมาอิ่กครั้ง ทั้งๆที่ก๊รุ ว่าถึงยังไง ก๊ไม่มีทาง แต่ก๊ขออยุ่เฉยๆ เงียบๆ เผื่อซักวัน เค๊าจะยอมรับเรา

-------------ขอบคุนเพื่อนๆทุกคน----------------------

ไม่รุว่าของทุกอย่างที่หน่าหั้ยไป เอ็มจะเอามันไปไว้ไหน เอาไปขายซาเล๊ง คงได้หลายตังอยุ่ เพราะเย๊อะมาก แต่จะขอบคุนมาก ถ้าไม่ทิ้งมัน เกบมันไว้ ลึกๆในลิ้นชัก หรึ๊หลังตู้ก๊ได้ เพราะทุกอย่าง มันทัมมาด้วยจัย จิงๆ เผื่อเอ็มเหงาๆ ไม่มีคราย เอามันขึ้นมา มันมีความหมายทุกอย่าง หน่าเขียนทุกความรุสึก ทุกอารม ลงไปในของที่หั้ยเอ็ม

         “โปรดรุ้ไว้นะช๊านรักเทอมาก แร๊ะช๊านไม่อาจมีคัย เพื่อนยิ้มและเพื่อร๊องไห้ ได้เทียบเท่าเทอ”       

       “ขอบ_จัย_เทอ ที่เคยร๊ากช๊าน ที่เคยร่วมทางกันมาต้องขอบจัยที่ทัมหั้ยรุว่าไม่ต้องรอ”          

PS: ต่อไปนี้จะ ร๊ากพ่อแม่ ร๊ากตัวเอง มากขึ้น

         รักเพื่อนทุกคนที่เปนห่วงและอยู่ข้างๆหน่ามาตลอด         

         จะดูแลตาตัวเองหั้ยมากขึ้น กัวตาบอดโว๊ย,,,แต่นี่ก๊ตาบอดนะ เพราะความรัก*

          ไม่ๆๆๆๆกัวบอดจิงๆ ต่อไปนี้ จะพักผ่อนเย๊อะๆ ไม่ร๊องไห้มากเท่านี้

           ขอบคุนเอ็มจิงๆ ที่ผ่านมาที่กูเคยทัมรัยกะคัยไว้ เอ็ม คืนกูมาได้เจ็บปวดจิงๆ

           ตลอดเวลาที่ผ่านมากูไม่เคยรุ้เรย ว่าคนที่โดนทิ้งมานเจ็บอย่างนี้ ไม่งั้นกูจะไม่ทัม กูเพิ่งเข้าจัยคำว่ารักที่เค๊าหั้ยกูมา ว่ามันมีค่ามาก มากพอกับที่กูหั้ยเอ็ม กูอยากหั้ยเค๊าที่ผ่านๆๆๆๆๆมารุว่ากูเสียจัย แต่กูก๊คงไม่ได้รักเค๊าเรย เหมือนที่เอ็มหั้ยกูมา ไง*

ถ้ากูรู้ว่าเค๊ารักกูได้ขนาดนี้ เวลา3-4ปี กูจะไม่ทัมเค๊าเจ็บ กูรู้ว่ากูแย่ กูเลว กูขอโทด เพราะแค่ปีเดียว ที่กูไม่เคยมีชู้ ไม่เคยโกหก ไม่เคยมองคัย ทั้งปี กูมีแค่เอ็ม ปีเดียวเอง กูยังเจ็บเรย-*-

แร๊ว3-4ปี ที่ผ่านมา กูเลวมาก เค๊าคงเกลียดกู กูเข้าใจ กูไม่โกด

เอ็มทัมกูรู้ชีวิตเพิ่มขึ้นเย๊อะมาก ไม่คิดเรย ว่าปีนึง มันไม่นานนัก แต่กูโตขึ้นมาก

  • เตย กุล ลี่ ผู้ที่รุเรื่องเย๊อะที่สุด ขอบคุนที่ไม่ทิ้งกูแม้ทุกคนจะมีหน้าที่แต่ก๊ยังอยู่กับกู เวลากูร๊องไห้ทุกครั้ง ต้องมีมึง1ใน3เนี่ย นั่งปลอบกู ขอบคุนพวกเมิงสัดๆๆๆๆ  เมิงคือคนที่ไม่มีทางทิ้งกู เหมือนคนอื่น

  •เก้ แกกลับเร๊วไปนะ ที่ผ่านมาแกก๊รุไม่ต่างกับ3คนน๊าน แต่แกพลาดช่วงหลัง ขอบคุนที่อยุ่ไกล แต่ยังโทรมา เปนห่วงกู ขอบคุนที่คุยกับกูได้ตลอด ขอบจัยนะแก ถ้าซัมเมอร์นี้ กูไม่มีเรียน หรึไม่มีงานอ่ะรัย สำคัญ กูคงไปพัก ที่นิว กับเมิง ซักพัก กูไม่อยากอยู่ไทยแร๊ว ทุกที่ๆกูไป กูก๊ไปกับเอ็ม คนที่กูไปด้วยก๊เปนเอ็ม กูทนไม่ได้ อ่ะเมิง*

•เพื่อนๆกู ทุกคนแหล่ะ กูรุ ว่าพวกเมิงอ่ะ ห่วงกูอยุ่ห่างๆ ไม่ได้เจอกูกานเรยอ่ะเดะ ตอนนี้เค๊าทิ้งกูไปแร๊ว กูมีเวลาเจอพวกเมิงเย๊อะขึ้น พอจัยพวกเมิงกานยังล่ะ สะจัยกูมั้ย อยากหั้ยกูเลิกกะเอ็มนักนี่

----------------------------------------ขอบคุนทุกคน อิ่กที-------------------------------------------

•คุนเอ็ม•

ทุกครั้งที่เราอัพได เราจะอัพถึงคุน คุนก๊รุ ถึงแม้คุนจะไม่เข้าไดเรามากว่า5เดือนแร๊วแต่ก๊ขอบคุน

------àขอบคุนเทอคนน๊าน คนที่ชื่อ เอ็ม คนที่เคยบอกรักเรา คนที่เคยเปนห่วงเรา คนที่คอยเปนห่วงเรา ที่คอยบอกเราว่าอย่าร๊องไห้ เปนเดกๆ คนที่พาเราไปเที่ยว ไปกินข้าว ไปช๊อปปิ้ง ไปผ่อนคลายเวลาเครียด คนที่เคยบอกว่าจะสระผมให้เรา คนที่จะพาเราไปทัมผมใหม่ ตอนซัมเมอร์ คนที่จะมาหั้ยเราดูว่าผอมหรึยัง คนที่เคย หั้ยเรานอนด้วยในคืนวันเกิด คนที่คุยกับเรา วันเค๊าดาว คนที่อยู่กับเราวันวาเลนไทน์ ทั้ง2ปี ที่ผ่านมา คนที่คอยเปนห่วงสุขภาพเรา ทัมหั้ยเราเลิกบุหรี่ ได้ อย่างไม่กลับมาอิ่ก แน่ๆ ตลอดไป คนที่หั้ยเราเลิกเหล้า ขอโทดที่เราทัมไม่ได้ แต่เราพยายามที่สุด ทุกครั้งที่เราดื่ม เราจะนึกถึงความเปนห่วงของเทอ ทัมหั้ยเรา ต้องวางมันลง และพอ ทุกที คนที่คอยบอกหั้ยเราทากันแดดทุกวัน คนที่หั้ยเราใส่เสื้อแขนยาวก่อนออกจากบ้าน คนที่ออกมารับเรา ทุกครั้งที่เราไปหา คนที่เคยมาส่งเรา แม้มันจะนานมาแร๊ว

คนที่เคยบอกเราว่าฝันดีทุกคืน คนที่บอกรักเราทุกคืน และคนที่เราจะคุยด้วยเปนคนสุดท๊ายก่อนนอน และก๊เปนคนเดียวกับที่ต้องคุยด้วยเปนคนแรก ของทุกๆเช้า คนที่จะโทรหาเรา ทุกวัน ก่อนไปเรียน คนที่โทรหาเราทุกเลิกเรียน คนที่โทหาเราก่อนไปเที่ยวกับเพื่อนหรึไปไหนกับที่บ้าน คนที่เคยมาหาเรา ถึงที่มอ แม้มันจะไกลเทอ...คนที่สอนเรา แปรงลิ้นเบาๆ ทุกครั้งที่แปรงฟัน คนที่เคยพาเราไปกินเค๊ก ทั้งๆที่เทอไม่กิน คนที่พาเราไปดูหนังเรื่องที่เทอไม่อยากดูแค่เราอยากดู คนที่ยอมเดินต่อทุกครั้งที่เหนื่อย เพียงแค่เราอยากไปต่อ เท่านั้นเอง... คนที่เคยบอกว่าจะอยู่ข้างเรา เมื่อเราไม่ไหว คนที่ยุหั้ยเรา เรียนอินทีเรียต่อ ทั้งๆที่เราไม่ไหว แต่เอ็มคนน๊านเคยบอกว่าจะอยู่กับเรา แต่ตอนนี้เราต้องเรียนมันต่อ คนเดียว.... ไม่มีอ่ะรายที่เทอ ทัมหั้ยเราไม่ได้ ถึงมันเปนสิ่งที่เทอไม่ได้อยากทัมเรย หรึ ต้องฝืนจัยที่จะทัม แต่เทอมยอมทัม เพื่อหั้ยเรา สบายจัย เราไม่บ่น เราไม่งอน เราไม่ร๊องไห้

ขอบคุนทุกอย่างที่ผ่านมา ต่อไปนี้ เราก๊คงต้องร๊องไห้ โดยที่เทอ จะไม่มาปลอบเรา แร๊วบอกเราว่า เบะ อิ่กแร๊ว ว๊ายๆๆๆๆๆ ไม่มีครายมาบอกเราว่ารัก ว่าฝันดี ตอนก่อนนอน อิ่กแร๊ว ไม่มีครายมานัดเราว่า เด่วเจอกานพุ่งนี้นะ รีบนอน ไม่มีครายโทรมาตอนหัวค่ำว่าเดี๋ยวกินข้าวเสดโทไปนะ เด่ว4ทุ่มโทไปนะ เด่วพุ่งนี้มาถึงยิงมานะ เด่วเค๊าออกไปรับ ไม่มีครายบอกว่า เนี่ยรุมั้ย เค๊านอบนเตียง นอนดูรูปที่หน่าวาดหั้ยอยู่ ไม่มีครายบอกว่า เด่วจะผอมแร๊วนะ ไม่มีครายถามว่า วันนี้กินอ่ะรายมา ไม่มีครายที่จะเปนห่วงในตัวหน่า ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง ไม่มีครายมาแคร์ ว่าจะอ้วนหรึผอม ขาวหรึดำ สิวขึ้นอิ่กแร๊ว ได้พักผ่อนมั้ย เจบคอเสียงไม่มีก๊ไปนอน เด่วแย่  คนที่คอยห่วง ไม่มีแร๊วจิงๆ

ต่อไปนี้เราก๊จะไม่โทรไป จะไม่ส่งแมสเสจไป เพราะเอ็มบอกว่า อย่าหั้ยต้องเกลียดกัน แค่โทรไป ส่งแมสเสจไป ทัมมัยต้องเกลียดกัน หน่าไม่รุ หน่าไม่เข้าจัย ทั้งๆที่ล่าสุดยังคุยกานดีๆ เหดผลที่เทอไม่มีหั้ยเรา เราจะไม่กวนเทอ เพราะเรายังหวัง

หวังว่าซักวัน เมื่อเทออยุ่กับเพื่อนจนพอใจ เหนื่อยกับงานที่ต้องทัม เหนื่อยที่ต้องไปเรียน เหนื่อยที่ต้องทนครัยต่อครัยที่เค๊าไม่ยอมเทอ แร๊วยอมเทอได้เหมือนอย่างเรา เทอจะนึกถึงเรา แร๊วกลับมาหาเราเปนคนแรก

  เราจัมที่เทอบอกได้  เทอเปนคนที่ “ไม่กินของเก่า” แต่เราอยากหั้ยเทอนึกถึงเรา เมื่อเทอ ทนกับอ่ะไรไม่ไหวจิงๆ เพราะเรา เข้าจัยเทอตลอด อยากขอบคุนที่ผ่านมาจิงๆ

-ขอบคุนที่เทอจิงใจกับเรา ไม่รุว่าเราคิดไปเองหรึป่าว แต่ก๊ขอบคุน

-ขอบคุนทุกคำพูดที่ทัมหั้ยเรารู้สึกดี

-ขอบคุนที่โทรหาเราตั้งแต่วันแรกที่เจอกาน จนวันสุดท๊ายที่เทอไม่อยากคุย

-ขอบคุนที่ยอมฝืนใจตัวเองทัมทุกอย่าง

-ขอบคุนทุกๆอย่าง ที่หน่าเคยบอก ว่าหน่าภูมิใจ ที่ได้อยู่กับเอ็ม อาจไม่นานที่สุดสำหรับเอ็ม

แต่หน่าอาจเปนคนที่รักเอ็มมากที่สุด ต่อจากป๊าและแม่ ก๊ได้

-ขอบคุนที่เทอ นึกถึงเราเวลาไปไหน และมีของติดมือมาฝาก

-ขอบคุนที่หั้ยหน่าโทรเข้าบ้านได้ แม้มันจะไม่บ่อยนัก

-ขอบคุนที่พาหน่าไปบ้าน ไปห้อง เอ็มไม่หั้ยครัยไป

-ขอบคุนสัญญา และคำพูดต่างๆที่เคยพูด แม้จะทัมตามม่างแร๊วก๊ไม่ทัมม่าง แต่หน่าว่า เอ็มคงอยากทัมมันทุกอย่างแหละ ถึงพูดออกมา ถึงไม่มีโอกาส แต่หน่าก๊ขอบคุนจิงๆ

-ขอบคุนสร้อยข้อมือ หน่าจะไม่ทิ้งมานไปไหนเรย มานจะอยู่กับหน่าตลอดไป ไม่มีครายสามารถเอามันออกไปจากหน่าได้ จิงๆ

-ขอบคุนทุก1ปีที่ผ่านมา ที่ทัมหั้ยหน่าแข็งแรงและโตเปนผู้ใหญ่ขึ้น

-ขอบคุนที่บอกเลิกหน่า ทัมหั้ยหน่ารับความรู้สึกนี้ ซักที

-ขอบคุน คำว่า “รัก” ที่เอ็มไม่พูดมันฟุ่มเฟือย เมื่อเอ็มไม่รัก เอ็มก๊ไม่พูด ขอบคุน จิงๆ*

แต่ก๊อดฮิเรย อิ่บ้าแม่ง

เซงโว๊ย!!!!!!!!!!!!!!!! สงสัยกูจะเปนเดกติดฮิตัวจิงซะแร๊ะ

ดีแร๊ว ไม่มีฮิ จะได้ เอาเวลาไปลงสีโปเจก55+*

งี้ก๊ไม่ดี อ่ะดิ่วะ ยังจับชู้ ไม่ได้เรย ฮิปิดไปซะแร๊ว ว๊า...

เออ,,งี้ก๊ดี จะได้มีเวลาเข้ามาอัพไดบ่อยๆ แร๊วก๊จะได้มีเวลา

ทัมห่ารายม่าง มากกว่ามานั่งฮิ*

ว่าแต่ เนี่ยฉ๋านมาแพ่มอ่ะรายวะเนี่ย

ไปแร๊ะ ไว้เด่วจะมาอัพใหม่อิ่กทีนึง

--------------------------------------------------------------

ร๊ากคุน*ไดอารี่

ร๊ากคุน*พ่อ-คุนแม่

ร๊ากคุน*ตึกป๋า

ร๊ากคุน*เพื่อนๆของฉ๋าน

ร๊ากคุน*เอ็ม

ร๊ากเมิง*นังเก้ ที่แสนไกล

แต่

.

.

เกลียดเมิง*อิ่โปรเจกเวน

คัยหั้ยกูมาเรียนวะเนี่ย!!!